Ads 468x60px

Κυριακή, 20 Οκτωβρίου 2013

Η συνέχεια της Ζωής στον πλανήτη γη,

Ο εκατοστός πίθηκος!
Την ακούσαμε, την εμπεδώσαμε, τη χαρήκαμε. Αισθανθήκαμε την ευεργετική επίδραση όλων των παροικούντων στην «άλλη Ελλάδα», εκείνων που με τη στάση ζωής τους αναδεικνύουν το αισιόδοξο και δημιουργικό πρόσωπο του τόπου μας.
Νιώσαμε μια ελπίδα, κόντρα στο κλίμα της απαξίωσης, της μιζέριας και της διαφθοράς. Κόντρα στον τηλεοπτικό και κάθε είδους φαρισαϊσμό.
Τώρα ήρθε η ώρα να την αμφισβητήσουμε… Μήπως δεν υπάρχει, μήπως πρόκειται για μια υπερβολή, ένα «ασαφές, μη μετρήσιμο μόρφωμα», ένα εφεύρημα, εφόσον -όπως ισχυρίζονται αρκετοί- “is nowhere to be seen”; Ακριβώς επειδή, όσοι την απαρτίζουν, είναι «τιποτένια λίγοι», είναι ταλαίπωρα «μιάσματα» αλλά κυρίως επειδή αποτελούν θλιβερή και «στατιστικώς μη σημαντική» μειοψηφία, ανίκανη να συντονιστεί, να επηρεάσει κατ’ ουσίαν τα κοινωνικά δρώμενα και τελικά να σώσει τη χώρα από τη χρεοκοπία και την κατρακύλα των αξιών. Αν υπήρχε η καταλυτική επίδραση της «άλλης Ελλάδας» όλα αυτά τα χρόνια, οι αξίες του τόπου μας θα ήταν άλλες και η κοινωνική συνοχή θα ήταν τελείως διαφορετική. Δεν θα επικρατούσε παντού η αμορφωσιά, η λαμογιά, η παντελής απουσία του τεκμηριωμένου λόγου, του πολιτισμού.

Αλήθεια, έχετε ακούσει την ιστορία ή καλύτερα το «πείραμα» με τον εκατοστό πίθηκο; Δεν θα την επαναλάβω, εύκολα τη βρίσκει κανείς (Ken Keyes: «Ο εκατοστός πίθηκος»). Οι πίθηκοι λοιπόν, μπορεί να έμαθαν να πλένουν τις γλυκοπατάτες τους στο κοντινό ποταμάκι πριν τις φάνε, κι αυτό ήταν μια σημαντική καινοτομία, εντούτοις, αυτή δεν διαδόθηκε αυτόματα σε όλους τους πιθήκους. Χρειάστηκε να ξεπεραστεί ένας οριακός αριθμός πιθήκων («κρίσιμη μάζα») για να γίνει αυτό το σημαντικό άλμα συνείδησης, να συντελεστεί το Hundredth monkey effect.

Αυτό το πείραμα, ακόμη κι αν αποτελεί εφεύρημα κι όχι πραγματικότητα, απαντάει στο ερώτημα του «μύθου» της άλλης Ελλάδας. Η άλλη Ελλάδα δεν είναι μύθος, απλά αργεί ακόμη να λάβει ουσιαστικό μέγεθος... Λείπει ο «εκατοστός πίθηκος». Και φυσικά ο αριθμός 100 είναι φανταστικός, μπορεί να χρειαστούν χιλιάδες και ακόμη πολλά χρόνια για να επιτευχθεί το άλμα αυτό... «Θέλει σωστοί χιλιάδες να ‘ναι στους τροχούς» για να θυμηθούμε τον αείμνηστο Μ. Ρασούλη («Μπορεί να αλλάξει, Κεμάλ»).

Η ιστορία αυτή, αν κανείς τη δει από τη θετική πλευρά, προσθέτει κουράγιο σε καθέναν από εμάς που δίνει το μοναχικό αγώνα στη ζωή, έστω σαν δημιουργική μειοψηφία. Αν καθένας που ανακαλύπτει κάτι νέο ή απλά κατέχει μια συγκεκριμένη γνώση, επιλέγει να τη διαδίδει προς τα έξω, αυτή η γνώση δεν μένει στον κύκλο των ολίγων. Όταν μάλιστα αρχίζει να αυξάνει ο αριθμός των ανθρώπων που γνωρίζουν και δημιουργηθεί ένα κρίσιμο πλήθος, τότε δημιουργείται μία δύναμη και η γνώση των λίγων μετατρέπεται σε γνώση για όλους. Και τότε γεννιέται μια ελπίδα...

Πιστεύω ότι ο άνθρωπος δεν θα πρέπει να απεμπολεί αυτήν την ελπίδα. Την ελπίδα να είναι αυτός ο κρίσιμος 100ός, η «ακαριαία θρυαλλίδα» που θα πυροδοτήσει μια γενικότερη αλλαγή στην κοινωνία των ανθρώπων. Κι ας μην είναι αυτός που ανακαλύπτει την «καινοτομία». Κι ας είναι αυτός που απλώς θα συμπληρώσει την κρίσιμη μάζα...

Ίσως μάλιστα κάποτε να καταφέρουμε να περάσουμε από την ατομική συνείδηση του απομονωτισμού και του φόβου και να κάνουμε συνειδησιακά άλματα προς μία πανανθρώπινη συνείδηση που δεν θα αφορά μόνο τις... γλυκοπατάτες που καθαρίζουμε αλλά θα αφορά περισσότερο ουσιαστικά πράγματα: τη βιωσιμότητα, τη βιώσιμη ανάπτυξη, τον αξιοβίωτο βίο. Την ειρήνη και την ανιδιοτέλεια. Άλματα που θα υπερβαίνουν τον σημερινό πολιτισμό μας του εγωιστικού γονιδίου, της ατομικότητας και του ανταγωνισμού...

Τα πλανητικά προβλήματα, απαιτούν και πλανητικές λύσεις αλλά και εναύσματα και πολιτικές που μπορούν να εξαπλωθούν επίσης πλανητικά. Απαιτείται και χρόνος και κόπος, ειδικά όταν πρόκειται να δημιουργήσεις από το τίποτε ή να δώσεις λύσεις σε αρνητικά κατεστημένα. Πάντως, η λύση φαίνεται να περνάει μέσα από το διαδίκτυο και όχι την τηλεόραση που είναι απολύτως χειραγωγημένη. Το διαδίκτυο, είναι το μόνο απόλυτα πλανητικό επικοινωνιακό εργαλείο που δεν χειραγωγείται (τουλάχιστον εύκολα), το οποίο μπορεί να «αθροίζει» αποτελεσματικά τις προσπάθειες είτε ατομικές είτε συλλογικές, σε έναν κοινό σκοπό: την αφύπνιση του κόσμου.

Και κάποτε -δεν ξέρω πότε- είναι σίγουρο, κάποιος «πίθηκος» της άλλης Ελλάδας που θα ξεπεταχτεί, θα είναι ο «εκατοστός», που με την καταλυτική του δράση θα φέρει την άνοιξη...

*Ο Πέτρος Τζεφέρης είναι δρ. Μηχ. Μεταλλείων και Προϊστάμενος της Διεύθυνσης Πολιτικής Ορυκτών Πρώτων Υλών ΥΠΕΚΑ. Επίσης, ιδιοκτήτης και διαχειριστής των ιστοσελίδων: www.oryktosploutos.net και www.elladitsamas.blogspot.com.

0 ΧΛΙΜΙΝΤΡΙΣΑΝ:

 

Το σανό μας

 aw2

Αρχειοθήκη

η διαδρομη

Το email μας

bleforada@gmail.com

Συνολικές προβολές σελίδας

Φίλοι

Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ