Δεδομένου ότι το νερό περιέχει πολύ λιγότερο οξυγόνο από τον αέρα, τα βράγχια αποτελούνται από εξαιρετικά λεπτά ελάσματα που μεγιστοποιούν την επιφάνεια απορρόφησης.
Όταν λοιπόν βγάζουμε ένα ψάρι από τη θάλασσα ή το ποτάμι, το αναπνευστικό σύστημα του καταρρέει, καθώς το νερό που κρατάει διασταλμένα και διαχωρισμένα τα βράγχια σταματάει να ρέει ανάμεσά τους.
Υπάρχει όμως και μια εξαίρεση: το τροπικό ψάρι Rivulus marmoratus, το οποίο μπορεί να ζήσει έως και δύο μήνες στη στεριά, κρυμμένο σε κουφάλες δέντρων, αναπνέοντας διαμέσου του λεπτού δέρματος του.
Focus
Πέμπτη 21 Οκτωβρίου 2010
Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΚΙΝΓΚ ΚΟΝΓΚ
Κι όμως υπήρξε.
Ήταν ο γιγαντοπίθηκος, ένας μεγάλος πίθηκος του Πλειστόκαινου ο οποίος ζύγιζε 500 κιλά.
Το Χόλιγουντ θα ήθελε διακαώς τα πνευματικά δικαιώματα, αλλά ο πραγματικός Κινγκ Κονγκ «επινοήθηκε» από τη φυσική εξέλιξη χιλιάδες χρόνια προτού τον κάνει διάσημο το σελιλόιντ.....
Ο γιγαντοπίθηκος (Gigantopithecus blacki) ήταν
ένα εντυπωσιακό αγρίμι το οποίο ζύγιζε 500 κιλά και έφτανε τα τρία μέτρα όταν στεκόταν όρθιο. Είχε δηλαδή το διπλάσιο ύψος από τους σημερινούς πιθήκους. Θα μπορούσαμε να τον περιγράψουμε ως μία διασταύρωση ανάμεσα σε ουραγκοτάγκο και γορίλα, σε πολύ μεγαλύτερο όμως μέγεθος. Είχε απίστευτα δυνατές σιαγόνες και
Ήταν ο γιγαντοπίθηκος, ένας μεγάλος πίθηκος του Πλειστόκαινου ο οποίος ζύγιζε 500 κιλά.
Το Χόλιγουντ θα ήθελε διακαώς τα πνευματικά δικαιώματα, αλλά ο πραγματικός Κινγκ Κονγκ «επινοήθηκε» από τη φυσική εξέλιξη χιλιάδες χρόνια προτού τον κάνει διάσημο το σελιλόιντ.....
Ο γιγαντοπίθηκος (Gigantopithecus blacki) ήταν
ένα εντυπωσιακό αγρίμι το οποίο ζύγιζε 500 κιλά και έφτανε τα τρία μέτρα όταν στεκόταν όρθιο. Είχε δηλαδή το διπλάσιο ύψος από τους σημερινούς πιθήκους. Θα μπορούσαμε να τον περιγράψουμε ως μία διασταύρωση ανάμεσα σε ουραγκοτάγκο και γορίλα, σε πολύ μεγαλύτερο όμως μέγεθος. Είχε απίστευτα δυνατές σιαγόνες και
Έρευνα για τις βούλες των αιλουροειδών εμπνευσμένη από βιβλίο του Κίπλινγκ,
Ένα διήγημα του Αγγλου συγγραφέα Ράντγιαρντ Κίπλινγκ έδωσε την έμπνευση για μια μελέτη που εξηγεί γιατί ορισμένα αιλουροειδή όπως το πούμα έχουν μονόχρωμο τρίχωμα ενώ άλλα όπως η λεοπάρδαλη εμφανίζουν περίπλοκα μοτίβα.
Τα αιλουροειδή που κυνηγούν στο ανοιχτό πεδίο, για παράδειγμα το λιοντάρι, τείνουν να έχουν γούνα χωρίς σχέδια, ενώ τα αιλουροειδή που ζουν στην πυκνή βλάστηση του δάσους καμουφλάρονται με «περίπλοκα και ακανόνιστα» μοτίβα, ειδικά αν κυνηγούν σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού.
Τα αιλουροειδή που κυνηγούν στο ανοιχτό πεδίο, για παράδειγμα το λιοντάρι, τείνουν να έχουν γούνα χωρίς σχέδια, ενώ τα αιλουροειδή που ζουν στην πυκνή βλάστηση του δάσους καμουφλάρονται με «περίπλοκα και ακανόνιστα» μοτίβα, ειδικά αν κυνηγούν σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού.
Τετάρτη 20 Οκτωβρίου 2010
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
New beginnings, innocence.










